نه از صبحی خبر دارم نه از شامی اثر دارم

چو مژگان می کنم مضرابی آهنگ خاموشی

از آن نامهربان منت کش صد رنگ احسانیم

به این حسرت که گاهی می کند یاد فراموشی

نگه می پرورم در سایه خط بناگوشی

به روی جلوه او هر چه باداباد می تازم

به این یک مشت خس در بحر آتش می زنم جوشی