به یاد آمدم فر و فرهنگ اوی

به درویشی افتد ، شود شوربخت

ازین پرنیان زان دلم شد دژم

که دیدم بر او چهرۀ شاه جم

بزرگی و دیهیم و اورنگ اوی

ز خوی بد چرخ ماندم شگفت

که مهر از چنان شه چرا برگرفت