دل مخوانش که آن نه دل که دهست

اصل هزل و مجاز دل نبود

دوزخ خشم و آز دل نبود

دل که او را سر بدست و بهست

دل که با چیز این جهان شد خویش

دان که زان دل دلی نیاید بیش

اینت غبنی که یک رمه جاهل