چون روی زی نشیب نهد اختر کسی

گفتم که گوشه گیرد از من مگر جهان

چون کبک سر به برف نهفتم ولی چه سود

گیتی نداد صید خود از کف به رایگان

نتوان نگاهداشت مر او را به ریسمان

پتیاره زمان را دامی است هر طرف

نتوان گریخت از دم پتیاره زمان