چو این نور الهامش از مغز تافت

بیفکند و شد چند گامی رهی

به خود گفت خان اسب هم داشته

که از خربزه پوست نگذاشته

از آن پوست هاکس نشانی نیافت

مگر دل ندادش کزان بگذرد

وزان پوست ها رنج و زحمت برد