خوشتر از جان چه بود جان برود باک مدار

این دلیلست که از عین عیان می آید

برهیدیت از این عالم قحطی که در او

از برای دو سه نان زخم سنان می آید

غم رفتن چه خوری چون به از آن می آید

هر کسی در عجبی و عجب من اینست

کو نگنجد به میان چون به میان می آید