مه رویت چرا اندر محاقست؟ (۲)

فقط عیبت ، سبیل تاب داده ست

که چون دردی ، درون جام باده ست

چو خلقی را به وصلت اشتیاقست

مه رویت به پشت ابر تا کی

مرا و دیگران را صبر تا کی

ز ابر تیره بزدا ، روی مه را