این شمایل که دل از عالم والا بگرفت

چون بدانست جمالش ز جمال تو بود

ساز و هر نغمه ی بلبل، ز هوای کرمت

برسر شاخ گل اندر پی خال تو بود

گوهری بی بدل از حقه ی مال تو بود

رستم جانم اگر هیبت مردانه گرفت

یال وکوپال وی از جوهر زال تو بود