دستی از جور و جفا بر دل من یاخته ای

تا اسارت ببری این دل پر باد مرا

حلقه ای گردنش از سلسله انداخته ای

می دهی دست قضا خرمن آمال مرا

هرچه کردم گله خود از سر دلبستگی است

چه کند دل خود از این جلوه که پرداخته ای

از ازل خاک دل من شده آغشته به عشق