چنان قصری است حصن من که امن الومنین دارم

درون خمره عالم چو زنبوری همی گردم

مبین تو ناله ام تنها که خانه انگبین دارم

دلا گر طالب مایی برآ بر چرخ خضرایی

چه باهول است آن آبی که این چرخ است از او گردان

چو من دولاب آن آبم چنین شیرین حنین دارم

چو دیو و آدمی و جن همی بینی به فرمانم