چه باهول است آن آبی که این چرخ است از او گردان

مبین تو ناله ام تنها که خانه انگبین دارم

دلا گر طالب مایی برآ بر چرخ خضرایی

چنان قصری است حصن من که امن الومنین دارم

چو من دولاب آن آبم چنین شیرین حنین دارم

چو دیو و آدمی و جن همی بینی به فرمانم

نمی دانی سلیمانم که در خاتم نگین دارم