می پیچم و سخت می شود دام

دور از تو شکیب چند باشد؟

ممکن نشود بر آتش آرام

در دام غمت چو مرغ وحشی

من بی تو نه راضیم ولیکن

چون کام نمی دهی به ناکام

بنشینم و صبر پیش گیرم