کار او پیوسته زاری بود و بس

بوده دایم از شراب وصل مست

در خمار وصل چون داند نشست

عاقبت طاقت نماندش یک نفس

جان او می سوخت از درد فراق

گشت بی صبر و قرار از اشتیاق

در پشیمانی فروشد پادشاه