مضحکه خلق مشو کان بلاست

گر کست از راه خوش آمد ستود

آنچه نباشی تو نباید شنود

حرف خوش آمد مشنو کان خطاست

زاغ که شد باز سفیدش لقب

عقده سد خنده گشاید ز لب

نیست خوش آمد به در از چند حال