مصرع نخست · شماره 127شیوه آزار مکن اختیارشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.124ز آتش سوزنده سلامت جهد#125خار کز و شد همه را پا فکار#126سوخت چو افکند بر آتش گذار#127شیوه آزار مکن اختیارانتخابشده128ور نه ز بیخت بکند روزگار#129خار پر آزار که نشتر زند#130خارکن از بیخ و بنش بر کند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 127 از «حکایت» است.سطر پیشینسوخت چو افکند بر آتش گذار→سطر بعدیور نه ز بیخت بکند روزگار←