اکنون که شاه شاهان بر بنده کرد رحمت

دو پای پر جراحت، دو دیده گشته تاری

امید آنکه خواند، روزی ملک دو بیتم

بختم شود مساعد، روزم شود بهاری

کوشی که رحمت شه از بنده بازداری

خشم آیدت که خسرو با من کند نکویی

ای ویحک آب دریا از من دریغ داری