از تو وفا نخیزد، دانی که نیک دانم

و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی

آن لابه های گرمت ز اول بسوخت جانم

زیرا که همچو آتش، یک سر همه زبانی

وز من جفا نیاید، دانم که نیک دانی

از خون من فرستی هردم نواله هجر

یک ره به خوان وصلم ناکرده میهمانی