از باغ فضل با لطف دسته گلم

بر آسمان جان چو عطارد سخنورم

گلهای بوستان سخن را چو گلبنم

عنقای آشیان خرد را چو شهپرم

وز بحر طبع با صدف لولو ترم

ماه سخن شده است ز من روشن ای عجب

گویی بر آسمان سخن چشمه خورم