وز بحر طبع با صدف لولو ترم

گلهای بوستان سخن را چو گلبنم

عنقای آشیان خرد را چو شهپرم

از باغ فضل با لطف دسته گلم

ماه سخن شده است ز من روشن ای عجب

گویی بر آسمان سخن چشمه خورم

زاول به پای فکر شدم در جهان علم