دیده گریان به دلم فاش همی گفت خود این:

باخته شد در نظری آن تن جان گشته ما

گرچه گران بار شدیم از غم آن ماه ولی

هم سبک انداخته شد بار گران گشته ما

کاتش غم زود کشد اشک روان گشته ما

پیر خرد گرد جهان گشت بسی در طلبش

هم به کف آورد غرض پیر جهان گشته ما