بر درش گر مفلسان را بار نیست

تا ز دست او ز پا افتاده ام

ننگ می دارد ز درویشی من

چون کنم؟ چون بینوا افتاده ام

پس من مسکین چرا افتاده ام؟

هم نیم نومید از درگاه او

گرچه درویش و گدا افتاده ام