بی اعتدالی اجل باغ اعتدال

سروی که در حدیقه جان بود متصل

با خاک در مغاک لحد یافت اتصال

گل جامه می درد که چه نخلی ز ظلم کند

مه سینه می کند که چه پاینده اختری

از دستبرد حادثه افتاد در وبال

از بس که در بسیط زمین بود بی عدیل