وز ثنایش طبع مضمون آفرینش می کند

کی شود پوشیده پیش خاطر او این هنر

کز نی خوش جنبش کلک تو در اوصاف او

می رود زین شکرستان تا به خوزستان شکر

در تن شخص فصاحت هر زمان جان دگر

وز مدیحش کاروان سالار فکرت می دهد

کاروانهای جواهر را سر اندر بحر و بر