شام نمی شود دگر صبح کسی که هر سحر

پشت خمیده مرا، قد کشیده تو را

قامتم از خمیدگی صورت چنگ شد ولی

چنگ نمی توان زدن زلف خمیده تو را

زان خم طره بنگرد صبح دمیده تو را

خسته طره تو را چاره نکرد لعل تو

مهره نداد خاصیت، مار گزیده تو را