اگر چه هست شیرین جان مسکین

که ناری بیش یاد این مهر و پیوند

بگفت آن گه توان برجستن از چاه

که تا زانو بود یا تا کمرگاه

ولیکن نیست شیرین تر ز شیرین

چو از دل رفت شیرین جان چه باشد

چو خصم خانه شد مهمان که باشد