قلزم انگیز از دو چشم گوهر افشانم توئی

گرچه زان گل همچو بلبل نیستم بی ناله

غلغل افکن در جهان از آه و افغانم توئی

گرچه نمناکست زان یک دانه گوهر دیده ام

گرچه می آلایم از دیدار او دامان چشم

گل رخی کز عصمت او پاک دامانم توئی

گرچه جای دیگرم در بندگی چون محتشم