تو قارونی ز صبر و من تهی دست

چه آسانست کوشش برنظاره

تو معذوری که تو همچون سواری

ز رنج رهتو آگاهی نداری

بود بر چشم سیران گرسته مست

تو نیز ای دایه با من همچنین

ز بهر من شکیبایی گزینی