به جست و جوی تو هر سو چو آب می راند

حدیث شوق به طومار گر فرو خوانم

بجان دوست که طومار سر بپیچاند

بیا که مردم چشمم سرشک گلگون را

نگویمت: به تو می ماند از عزیزی عمر

که عمر اگرچه عزیز است، هم نمی ماند

به آروزی خیال توام خوش آمد خواب