می رسد وز گرد راهم ارمغانی می دهد

جز سرشک لاله رنگم در نمی آید به چشم

کو نشانی زان عذار ارغوانی می دهد

دیده بر راه صبا دارم که از خاک رهش

زندگی از باد می یابم که او در کوی دوست

می شود بیمار وز آنجا زندگانی می دهد

نرگسش در عین مستی دم به دم چشم مرا