گاه پیدا می رباید، گاه پنهان می برد

عکس جان و پرتو ایمان زرویش ظاهر است

گرچه باز از روی ظاهر جان و ایمان می برد

نقطه نوش دهانش غارت جان می کند

در بیضا با بنا گوشش معارض می شود

چون سررشک من ز عین بحر غلطان می برد

تابش مهر رخت جان جهانی را بسوخت