پادشاه بحر و بر دارای دین، سلطان اویس

چون سررشک من ز عین بحر غلطان می برد

تابش مهر رخت جان جهانی را بسوخت

دل پناه از زلف تو باطل یزدان می برد

آنکه او دست از همه شاهان به احسان می برد

آنکه بستان می کند تیغ خلاف اندر غلاف

گر صبا منشور فرمانش به بستان می برد