که پیش از بیخودی مستان تهی کردند مینا را

سراغ کاروان دردم از حالم مشو غافل

ببین داغ دل و دریاب نقش پای غمها را

نبندی بردل آزاد نقش تهمت حسرت

شکوه کبریای او ز عجز ما چه می پرسی

نگه جز زیرپا نبود سر افتاده ما را

نمی سازد متاع هوش با یوسف خریداران