شکوه ات از هرکه باشد به که در دل خون شود

رفته می پندار پیش ازکاروان دنبالها

زیرچرخ آثارکلفت ناکجا خواهی شمرد

شیشه ساعت پر است زگرد ماه وسالها

شرم کن زان لب که گردد محضر تبخالها

عرض دین حق مبر درپیش مغروران جاه

سعی مهدی برنمی آید به این دجالها