چون گل ، به جنبش نفس باد ابتراست

آرام نیست قسمت داناکه بحر را

بالین حباب و وحشت امواج بستر است

از عاجزان بترس که آیینه محیط

پیوند دل به تار نفس دام زندگی ست

درپای سوزنت گره؟؟ته لنگر است

در بحر انتظارکه قعرش پدید نیست