چرا ز جوهر آیینه می رمد عکست

زچشم آینه تا جلوه صد نگه تاز است

چمن ز وصل توام مژده میدهد امروز

بهار تا سر کوی تو یک گل انداز است

که شمع را پر پروانه بستر ناز است

نگاه شوقم و خون می خورم به پرده شرم

وگرنه نه فلک امروز یک در باز است