حیرتی دارم که گر آیینه گردم ننگ اوست

بیقرار شوق را چون موج نتوان دید سهل

شورش دریای امکان یک شکست رنگ اوست

نسبت خاصی ست محو شعله دیدار را

دل عبث دربند تمکین خون طاقت می خورد

ای خوش آن مینا کهاد استقامت سنگ اوست

صافدل هرگز غبار خویش ننماید به کس