بجا نشین و قدم زن که مرکبت کمری ست

به هر نفس دلی ایجاد می کنی نگهی

که زندگی چقدرکارگاه شیشه گری ست

به لنگی نفست اعتماد جهد خطاست

درین بساط که نرد خیال می بازیم

به مرگ دادن جان هم دلیل مفت بری ست

ز ننگ دعوی گردنکشی حذر بیدل