ضبط نفس غنیمت عشرت شمردنست

چون حلقه های در همه بی رفتن تهیست

بر رمز کارگاه سخن پی نبرد ایم

تاکی زبان زپرده بگوید دهن تهیست

گر بوی گل قفس شکند این چمن تهیست

عمری ست گوش خلق ز افسون ما و من

انباشته ست پنبه و جای سخن تهیست