این دشت بی سر و بن غول دگر ندارد

مژگان گشودن آخر سیلی شد و ز جا برد

دوری فسون وهم است اما چه می توان کرد

روبی به خاطرآمد ما را زیاد ما برد

ما را ز راه تحقیق آواز آشنا برد

جایی که سعی فطرت بارگمان نمی یافت

هرچند من نبودم اوآمد و مرا برد