جایی که سعی فطرت بارگمان نمی یافت

روبی به خاطرآمد ما را زیاد ما برد

این دشت بی سر و بن غول دگر ندارد

ما را ز راه تحقیق آواز آشنا برد

هرچند من نبودم اوآمد و مرا برد

ظرف قناعت دل لبریز بی نیازی ست

هر جا که نعمتی بود کشکول این گدا برد