ظرف قناعت دل لبریز بی نیازی ست

ما را ز راه تحقیق آواز آشنا برد

جایی که سعی فطرت بارگمان نمی یافت

هرچند من نبودم اوآمد و مرا برد

هر جا که نعمتی بود کشکول این گدا برد

داغ مآل چون شمع از چشم ما نهان برد

سربسکه بر هوا سود حاجت به پیش پا برد