محیط ، آب رخی از سحاب می ریزد

خوشم به یاد خیالی که گلبن چمنش

گل نظاره در آغوش خواب می ریزد

گداز دل به نم اشک عرض نتوان داد

ز خویش رفتن عاشق بهار جلوه اوست

شکست رنگ سحر، آفتاب می ریزد

مخور ز شیشه گردون فریب ساغر امن