واگه نه اگر دی شد وگر فصل خزان رفت

گلچهر بتا باده گلرنگ بیاور

ما را نه جزآن قسمت برآب رزان رفت

مستم کن از آن سان که خراب افتم تا عید

پیش آی و کن از باده گلرنگ عمارت

ویرانه دل را که به تاراج غمان رفت

یاقوت روان خیز مرا قوت روان دارد