رم کند از تکمه ی پستان مادر شیرخوار

شش جهت از ساحت جاهش یکی کوته ارش

نه سپهر از کشتی جودش یکی تاری بخار

با سر پیکان تیرش چون بود اندک شبیه

چهر او تن را توان و مهر او دل را نوان

جود او جان را امان و تیغ او دین را حصار

کوه با فکرش بود در دانه ارزن نهان