قدش سرویست بارآور که آمد بار خورشیدش

به تبت خنده زن مجلس ز جعد عنبرآگینش

رخش ماهی بود رخشاکه ریحانست جلبابش

خطش مشکی بود بویا که کافور است بالینش

خدش گنجی است جان پرور که باشد مار تنینش

مرا با آنچنان قد باغ نفریبد به شمشادش

مرا با آنچان خد چرخ نشکیبد به پروینش