گهر هم سرنگون می افتد از دست گهرپاشش

به تشویش دل مایوس رنجی نیست مفلس را

شکست کاسه در بزم کرم کرده ست بی آشش

به این شرمی که می بیند کریم از جبهه سایل

به ملک بی نیازی رو که گاه احتیاج آنجا

چوناخن می کشد درهم به پشت دست قلاشش

خط لوح امل جز حک زدن چیزی نمی ارزد