صدا را هم رهایی نیست از مژگان گیرایش

به غارت رفته گرد خرام او دلی دارم

که چون گیسوی محبوبان پریشانی ست اجزایش

زبان در سرمه می غلتد اسیران نگاهش را

نگاه از چشم حیرانم چو دود از داغ می جوشد

قیامت ریخت بر آیینه ام برق تماشایش

نخواهد دود خود را شعله داغ خجلت پستی