در سایه آن لطف تو، آخر گشایم قلف تو

بر خاک او سر می نهم، هم سر بود زان متهم

ای فتنه انگیخته، صد جان به هم آمیخته

ای خون ترکان ریخته، با لولیان بگریخته

در سر نشسته الف تو، زان طره آویخته

از چشم بردی خوابها، زین غرقه گردابها

زان طره پر تابها، مشکی به عنبر بیخته