هر چه در عالم تحقیق صفاتش خوانند

صفت سرو به تقریر کجا آید راست

گر نمی خواست که آرد دل مجنون در قید

لیلی آن زلف مسلسل به چه رو می پیراست

چو نکو درنگری آینه ذات خداست

گر چه صورت نتوان بست که جان را نقشیست

نقش جانست که در آینه دل پیداست