ادب آموز محرمان لب خشکی است بی بیان

نفسی صرف جوش کن ز خم چرخ سرگشا

هوس جوع و شهوتت شده دام مذلتت

اگر از نوع آدمی ز خود افسار خرگشا

به محیط آشنا نه ای رگ موج گوهرگشا

ادبی تا تسلسلت نکند شیشه بی ملت

که به انداز قلقلت پریی هست پرگشا